Przeskocz do treści

Delta mi!

  1. obrazek

    Wikipedia

    Kula w środku przedstawia gwiazdę neutronową, zakrzywione linie to linie pola magnetycznego. Bieguny magnetyczne gwiazdy nie leżą na jej osi obrotu.

    Wikipedia

    Schemat działania pulsara

    Astronomia Prosto z nieba

    Najcięższa gwiazda neutronowa

    Wieczorami, nisko na południowym niebie zauważymy gwiazdozbiór Skorpiona z charakterystycznym czerwonawym Antaresem, najjaśniejszą gwiazdą tej konstelacji (i szesnastą pod względem jasności na niebie). W tym samym gwiazdozbiorze, w odległości około 4000 lat świetlnych od Ziemi znajduje się także, niestety niewidoczny gołym okiem, układ podwójny białego karła i bardzo wyjątkowego pulsara, oznaczonego numerem PSR J1614-2230.

  2. Astronomia Patrz w niebo

    Niebo w maju

    Wieczorami w maju praktycznie nie widać Drogi Mlecznej. Przebiega ona od wschodu do zachodu nieba, ale nisko nad północnym horyzontem. Koło zenitu mamy więc okolice północnego bieguna Galaktyki, gwiazdozbiory Warkocza Bereniki i Psów Gończych, a co za tym idzie – obszar zawierający mniej gwiazd, za to mnóstwo galaktyk.

  3. obrazek

    ESO

    Gwiazda 2M 1207

    ESO

    Gwiazda 2M 1207

    Astronomia Patrz w niebo

    Czyżby pierwsza planeta?

    Planeta obiegająca dowolną gwiazdę może przejawić swoją obecność na kilka sposobów. Jej działanie grawitacyjne powinno powodować okresowe zmiany położenia gwiazdy. Jeżeli gwiazda już się porusza, to obserwator zobaczy, że jej tor jest wężykiem. Ruch gwiazdy wzdłuż promienia widzenia przejawi się jako zmiany jej prędkości radialnej.

  4. Astronomia Drobiazgi

    Planeta Wulkan

    Od dość dawna wiadomo było, że peryhelium Merkurego nie zachowuje stałej orientacji względem Słońca, lecz obiega je w tempie 573” na wiek. Zjawisko to nie miałoby prawa wystąpić, gdyby Merkury był jedyną planetą Układu Słonecznego.

  5. Astronomia Drobiazgi

    Schwytany satelita

    Jeżeli dwa punkty materialne mają rozbiegnąć się do nieskończoności, to ich całkowita energia mierzona w układzie środka masy (tj. suma ich energii kinetycznych i wzajemnej grawitacyjnej) musi być równa zeru lub dodatnia. Podobnie, jeżeli biegną ku sobie z nieskończoności, to ich energia jest nieujemna, tory są krzywymi otwartymi, a więc ciała te spotkać się mogą tylko raz. Jest więc wykluczone złapanie się takich dwóch punktów materialnych na orbity zamknięte.

  6. Astronomia Drobiazgi

    Sfera niebieska

    Są dwa systemy wykładania astronomii: w jednym zaczyna się od obiektów najbliższych i zjawisk najłatwiej widocznych, w drugim zaczyna się od Wszechświata całą resztę traktując jako jego fragmenty. Dominuje system pierwszy...

  7. obrazek

    NASA/JPL-Caltech/R. Hurt (SSC-Caltech)

    Astronomia Patrz w niebo

    Najmłodsza planeta

    Doniesienie o odkryciu kolejnej niewidocznej planety przy jakiejś odległej gwieździe nie budzi już sensacji. Gdyby planetę dało się wprost zobaczyć, to inna sprawa...

  8. Astronomia

    Kosmiczny pył

    Pył kosmiczny znajduje się wokół planet, w przestrzeni międzyplanetarnej, międzygwiazdowej oraz międzygalaktycznej. Ziarna pyłu są obiektami o rozmiarach od kilku cząsteczek do kilkudziesięciu centymetrów

  9. obrazek

    NASA/CXC/MIT/F.K.Baganoff et al.

    Supermasywna czarna dziura w centrum Drogi Mlecznej

    NASA/CXC/MIT/F.K.Baganoff et al.

    Supermasywna czarna dziura w centrum Drogi Mlecznej

    Astronomia Aktualności (nie tylko) fizyczne

    Ławica czarnych dziur

    Wspólną cechą łowców z powołania jest cierpliwość. Kolejną – znajomość zwyczajów tropionej zwierzyny. Dobry wędkarz wie, gdzie zakotwiczyć łódkę, aby złapać rekordowego suma.

  10. Astronomia Mała Delta

    Co dały zaćmienia Słońca?

    Do dziś całkowite zaćmienia Słońca budzą zainteresowanie nie tylko z powodu swojej efektowności. Rejestracja tzw. kontaktów Słońca i Księżyca (tj. momentów, gdy tarcze tych ciał są chwilowo styczne – zewnętrznie lub wewnętrznie) stwarza możliwość sprawdzania poprawności teorii ruchu ciał w Układzie Słonecznym. A co poza tym?

  11. obrazek

    John Corban & the ESA/ESO/NASA Photoshop FITS Liberator

    Mgławica Rozeta

    John Corban & the ESA/ESO/NASA Photoshop FITS Liberator

    Mgławica Rozeta

    Astronomia Patrz w niebo

    Niebo w marcu

    Między dwiema bardzo jasnymi gwiazdami, Syriuszem i Procjonem, widocznymi w marcu na wieczornym niebie, leży gwiazdozbiór Jednorożca.

  12. obrazek

    NASA, ESA, and the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)

    Galaktyka spiralna NGC 3982

    NASA, ESA, and the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)

    Galaktyka spiralna NGC 3982

    Astronomia Patrz w niebo

    Galaktyki spiralne

    Ponad 50% galaktyk to galaktyki spiralne. W przypadkach, gdy struktura galaktyki jest niezakłócona, ramiona są dwa i w dobrym przybliżeniu mają kształt spirali logarytmicznej.

  13. obrazek

    Nasa

    Obszar gwiazdotwórczy w Wielkim Obłoku Magellana

    Nasa

    Obszar gwiazdotwórczy w Wielkim Obłoku Magellana

    Astronomia Aktualności (nie tylko) fizyczne

    Magellan doboszem

    Od dawna wiadomo, że Droga Mleczna jest pofałdowana. Tę deformację góra-dół w stosunku do płaszczyzny symetrii Galaktyki najlepiej obserwuje się, rejestrując 21 centymetrową linię pochodzącą od cienkiego dysku wodoru leżącego w tej płaszczyźnie. Nikomu jednak nie udawało się do tej pory wyjaśnić powodu występowania tego pofałdowania.

  14. obrazek

    European Space Agency, NASA and Felix Mirabel (the French Atomic Energy Commission & the Institute for Astronomy and Space Physics/Conicet of Argentina)

    GRO J1655-40

    European Space Agency, NASA and Felix Mirabel (the French Atomic Energy Commission & the Institute for Astronomy and Space Physics/Conicet of Argentina)

    GRO J1655-40

    Astronomia Patrz w niebo

    O powstawaniu czarnych dziur

    Pogląd, że czarne dziury powstają w wyniku zapaści jądra masywnej gwiazdy, obecnie wydaje się już dobrze ugruntowany. Zapaści tej towarzyszy zresztą eksplozja supernowej, której wszakże nie można mieć na zawołanie. Można natomiast pośrednio wnioskować o zajściu eksplozji w przeszłości, obserwując – uwaga! – ruch, i to nawet nie samej czarnej dziury (bo jej nie widać), lecz gwiazdy towarzyszącej czarnej dziurze.