Przeskocz do treści

Delta mi!

  1. Astronomia Drobiazgi

    Sfera niebieska

    Są dwa systemy wykładania astronomii: w jednym zaczyna się od obiektów najbliższych i zjawisk najłatwiej widocznych, w drugim zaczyna się od Wszechświata całą resztę traktując jako jego fragmenty. Dominuje system pierwszy...

  2. obrazek

    NASA/JPL-Caltech/R. Hurt (SSC-Caltech)

    Astronomia Patrz w niebo

    Najmłodsza planeta

    Doniesienie o odkryciu kolejnej niewidocznej planety przy jakiejś odległej gwieździe nie budzi już sensacji. Gdyby planetę dało się wprost zobaczyć, to inna sprawa...

  3. Astronomia

    Kosmiczny pył

    Pył kosmiczny znajduje się wokół planet, w przestrzeni międzyplanetarnej, międzygwiazdowej oraz międzygalaktycznej. Ziarna pyłu są obiektami o rozmiarach od kilku cząsteczek do kilkudziesięciu centymetrów

  4. obrazek

    NASA/CXC/MIT/F.K.Baganoff et al.

    Supermasywna czarna dziura w centrum Drogi Mlecznej

    NASA/CXC/MIT/F.K.Baganoff et al.

    Supermasywna czarna dziura w centrum Drogi Mlecznej

    Astronomia Aktualności (nie tylko) fizyczne

    Ławica czarnych dziur

    Wspólną cechą łowców z powołania jest cierpliwość. Kolejną – znajomość zwyczajów tropionej zwierzyny. Dobry wędkarz wie, gdzie zakotwiczyć łódkę, aby złapać rekordowego suma.

  5. Astronomia Mała Delta

    Co dały zaćmienia Słońca?

    Do dziś całkowite zaćmienia Słońca budzą zainteresowanie nie tylko z powodu swojej efektowności. Rejestracja tzw. kontaktów Słońca i Księżyca (tj. momentów, gdy tarcze tych ciał są chwilowo styczne – zewnętrznie lub wewnętrznie) stwarza możliwość sprawdzania poprawności teorii ruchu ciał w Układzie Słonecznym. A co poza tym?

  6. obrazek

    John Corban & the ESA/ESO/NASA Photoshop FITS Liberator

    Mgławica Rozeta

    John Corban & the ESA/ESO/NASA Photoshop FITS Liberator

    Mgławica Rozeta

    Astronomia Patrz w niebo

    Niebo w marcu

    Między dwiema bardzo jasnymi gwiazdami, Syriuszem i Procjonem, widocznymi w marcu na wieczornym niebie, leży gwiazdozbiór Jednorożca.

  7. obrazek

    NASA, ESA, and the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)

    Galaktyka spiralna NGC 3982

    NASA, ESA, and the Hubble Heritage Team (STScI/AURA)

    Galaktyka spiralna NGC 3982

    Astronomia Patrz w niebo

    Galaktyki spiralne

    Ponad 50% galaktyk to galaktyki spiralne. W przypadkach, gdy struktura galaktyki jest niezakłócona, ramiona są dwa i w dobrym przybliżeniu mają kształt spirali logarytmicznej.

  8. obrazek

    Nasa

    Obszar gwiazdotwórczy w Wielkim Obłoku Magellana

    Nasa

    Obszar gwiazdotwórczy w Wielkim Obłoku Magellana

    Astronomia Aktualności (nie tylko) fizyczne

    Magellan doboszem

    Od dawna wiadomo, że Droga Mleczna jest pofałdowana. Tę deformację góra-dół w stosunku do płaszczyzny symetrii Galaktyki najlepiej obserwuje się, rejestrując 21 centymetrową linię pochodzącą od cienkiego dysku wodoru leżącego w tej płaszczyźnie. Nikomu jednak nie udawało się do tej pory wyjaśnić powodu występowania tego pofałdowania.

  9. obrazek

    European Space Agency, NASA and Felix Mirabel (the French Atomic Energy Commission & the Institute for Astronomy and Space Physics/Conicet of Argentina)

    GRO J1655-40

    European Space Agency, NASA and Felix Mirabel (the French Atomic Energy Commission & the Institute for Astronomy and Space Physics/Conicet of Argentina)

    GRO J1655-40

    Astronomia Patrz w niebo

    O powstawaniu czarnych dziur

    Pogląd, że czarne dziury powstają w wyniku zapaści jądra masywnej gwiazdy, obecnie wydaje się już dobrze ugruntowany. Zapaści tej towarzyszy zresztą eksplozja supernowej, której wszakże nie można mieć na zawołanie. Można natomiast pośrednio wnioskować o zajściu eksplozji w przeszłości, obserwując – uwaga! – ruch, i to nawet nie samej czarnej dziury (bo jej nie widać), lecz gwiazdy towarzyszącej czarnej dziurze.

  10. Astronomia Patrz w niebo

    Gwiazdy mało masywne

    Jeszcze pod koniec poprzedniego wieku odkryto setki gwiazd chłodniejszych niż gwiazdy typu widmowego M, czyli o temperaturze poniżej 2200 K. Zaszła więc naturalna potrzeba rozszerzenia klasyfikacji widmowej, a dokładniej – wydłużenia sekwencji symboli OBAFGKM w kierunku niższych temperatur.

  11. Astronomia Aktualności (nie tylko) fizyczne

    Rozwiązana zagadka cefeid

    Gwiazdy zmienne, od delty Cefeusza nazywane cefeidami, są niezbędnym ogniwem procesu ustalania odległości we Wszechświecie. Wiąże się to z zależnością między ich jasnością absolutną a okresem zmienności, odkrytą 100 lat temu przez Henriettę Swan Leavitt dla tego typu gwiazd w Wielkim Obłoku Magellana.

  12. obrazek

    NASA, ESA, M. Robberto ( Space Telescope Science Institute/ESA) and the Hubble Space Telescope Orion Treasury Project Team

    Mgławica Oriona

    NASA, ESA, M. Robberto ( Space Telescope Science Institute/ESA) and the Hubble Space Telescope Orion Treasury Project Team

    Mgławica Oriona

    Astronomia Patrz w niebo

    Niebo w styczniu

    Znowu witamy Czytelników Delty w Nowym Roku! Oby był szczęśliwy! A niebo w styczniu jest jak zawsze w styczniu.

  13. Astronomia Patrz w niebo

    Niebo w lutym

    W lutowe wieczory niemal w zenicie widzimy gwiazdozbiór Woźnicy.Trochę trudno go rozpoznać z powodu mnóstwa gwiazd Drogi Mlecznej w okolicy, na szczęście jest tam jedna bardzo jasna gwiazda, Capella, alfa Woźnicy.

  14. obrazek

    NASA/SDO/AIA

    Plamy na powierzchni Słońca

    NASA/SDO/AIA

    Plamy na powierzchni Słońca

    Astronomia

    Jak działa Słońce?

    Od tysięcy lat ludzie zdają sobie sprawę z ogromnego znaczenia, jakie Słońce ma dla ich życia. Obserwowali cykl dni i nocy, śledzili cykl pór roku, w którym przyroda na naszych szerokościach budziła się do życia wiosną, rozkwitała latem i zamierała zimą.

  15. obrazek

    Margarita Karovska (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics), and NASA/ESA

    Mira Ceti

    Margarita Karovska (Harvard-Smithsonian Center for Astrophysics), and NASA/ESA

    Mira Ceti

    Astronomia

    Mira Ceti - Cudowna Wieloryba

    W 1596 roku holenderski astronom David Fabricius, obserwując Merkurego, odkrył nową gwiazdę o jasności 3 mag. Obserwując ją nadal, zanotował, że w ciągu następnych dwóch tygodni zwiększyła swą jasność o 1 mag, a następnie zaczęła ją zmniejszać, by dwa miesiące później stać się niewidoczną.